
معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
104نگه میدارد فرض كنید كه نیست و معدوم است. این محالست. آرى ستون یك هزار سال نگه میدارد و سپس منهدم مىشود؛ در آن هزار سال كه نگه میداشت كه عدم نداشت و در آن وقتى كه منهدم شد كه وجود نداشت.
پس وجود و عدم، موجود و معدوم، با یكدیگر جمع نمىشوند. و چیزى كه موجود شد، در عین وجود و در زمان وجود، لباس عدم نمىپوشد.
حال كه این مطلب روشن شد، میگوئیم:
خداوند تبارك و تعالى در بدء خلقت عالمى را ایجاد كرد (بحث سلسله مراتب طولیه فعلًا مطرح نیست، و فقط در مراتب عرضیه صحبت داریم) عالم را خلق كرد، خورشید و ماه و ستارگان را خلق كرد، زمین را خلق كرد، بعد مدّتها گذشت آدم را خلق كرد، از آدم و حوّا اولادى به ظهور رسیدند و از آنان نسل بنى آدم پدیدار شد و امّتهائى و پیامبرانى یكى پس از دیگرى به وجود آمدند و رفتند تا نوبت رسید به زمان حضرت ختمى مرتبت محمّد بن عبد الله صلّى الله علیه و آله و سلّم، و از آن زمان تا این زمان و از این زمان نیز تا روز قیامت و بعد از قیامت تا آنجا كه خدا میداند؛ تمام این موجودات گذشته و آینده كه الآن نیستند، در ظرف امروز نیستند نه در ظروف مختصّ به خود؛ آن موجوداتى كه قبل از میلیونها سال در دنیا بوجود آمدند الآن نیستند یعنى در ظرف این زمان نیستند، نه در موطن خود؛ همگى و همگى در زمانهاى خود موجودند.
