Name: کتاب معاد شناسی ج5 - PDF - علامه طهرانی
Availability: InStock
Author: علامه آیتاللَه سید محمدحسین حسینی طهرانی

معاد شناسی ج5

269

هوش و درایت را یكسره به خاك نسیان مدفون ساخته، دست راست را از دست چپ نمى‌شناسد، و روز جمعه را از روز شنبه تشخیص نمیدهد.
چند سال قبل خود را أعلم العلماء مى‌نامید و به لقب‌هاى متفاوته كه منحصر به شخص خاصّ در بسیط زمین بود، خود را ملقّب مینمود، و كتب فلسفى و استدلالى و فقهى در سینه‌اش بود؛ و اینك حالش به جائى رسیده كه چون جائى برود، محلّ بازگشت خود را به منزلش فراموش میكند و حَیارَى و گیج میگردد، و یا انگشت خود را در عسل فرو مى‌برد و هنگام به دهان گذاردن سهواً انگشت خالى را به دهان مى‌گذارد و مى‌لیسد.
وَ تَرَى الْأَرْضَ هامِدَةً. اى مردم! شما مى‌بینید كه زمین هامد و بى جنبش، چنان خشك و بى طراوت افتاده كه گوئى اثرى از حیات در آن نیست. در فصل زمستان به صورت مرده‌اى بى اثر درآمده است؛ كنده‌هاى درخت كه اثرى از ساق و برگ و گل و میوه بر روى آن نیست! چه كسى احتمال حیات نوین را در آن میدهد؟
فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ وَ أَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ.
پس زمانى كه از آسمان، آب را بر روى آن فرود آوردیم؛ تكانى میخورد، حیاتى میگیرد، رشد و نموّى پیدا میكند، در اهتزار در مى‌آید، و از تمام اقسام جفت‌هاى پر بهجت در روى خود میرویاند و حاصل میدهد؛ از اقسام گیاهان و درختان یك زوج نر و ماده از انسان‌