معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
مرتب سازی:
معاد شناسی ج5
267میگوئیم: بَه بَه! خداوند به فلان كس طفلى عنایت فرموده است.
نمیدانیم چه اسرارى و رموزى، چه عجائب و غرائبى، چه نكات و دقائقى، در این طفل، دست با قدرت و پر بركت حضرت أَحْسَنُ الْخالِقِينَ به ودیعت نهاده است.
لِنُبَيِّنَ لَكُمْ وَ نُقِرُّ فِي الْأَرْحامِ ما نَشاءُ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى.
تمام این مطالب براى معرفت و علم انسانست كه به خدا نزدیك شود، و با تفكّر و تأمّل و تدبّر راه خلوص و تقرّب را بپیماید.
در رَحِم مادر، جنین در جاى مستقرّ خود قرار دارد؛ مادر میخوابد، بیدار مىشود، غذا میخورد، حركت میكند، حمّام میرود، در تاریكى و روشنائى میرود، در آب، در خشكى، به مركب سوار مىشود، به كشتى و هواپیما مىنشیند؛ امّا در هر حال، این رحم مادر همچون گاهوارهاى هموار، طفل را در آغوش پر مهر و محبّت خوابانیده و گهگاهى تكان هم میدهد، و در عین حال چنان متمكّن و مستقرّ است كه ابداً تزلزل و خللى در آن پدیدار نمىشود.
ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا.
و ما شما را به صورت طفل از رحم مادر خارج مىكنیم. موهاى سرش درآمده، انگشتان و ناخنهاى آنها هم در آمده، و بَنانِ انگشتها یعنى زواره دوره ناخن هم كشیده شده، مژهها هم روئیده شده، چشمهایش مانند دو چراغ میدرخشد؛ گریه میكند و گرسنگى خود را اعلام میدارد، لبها به مكیدن دنبال پستان شیر میگردد.
فعلیتهاى مراتب استعداد، در دوران حیات انسان
و همینطور این طفل را در سیر كمال خود پیوسته به جلو میرانیم