معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
مرتب سازی:
معاد شناسی ج5
261مىآید؛ به صورت خون بسته شده، و پس از آن به صورت موجود محكمترى به مثابه گوشت جویده شده در مىآید. و بعداً چند نقطه به صورت خالهائى در آن پیدا مىشود كه میگویند: این نقطهها و خالها همان مغز و كبد و قلب است؛ و سپس به سرعت نیز رو بطرف تكامل خویش در حركت است. و در این حال اگر انسان این خالها را ببیند، نمىتواند بفهمد كه چشم است و قلب است.
عیناً مانند اینكه شما با مِدادى به روى كاغذى چند خال بگذارید؛ آیا مىشود گفت كه این خالها چشم است، و قلب و كبد است؟ مىشود گفت این بطن راست، و آن بطن چپ قلب است؟ این دهلیز قلب است؟ این دهانه قلب است؟
مُخّ چیست؟ چه خبرها هست! قوّه حافظه، قوّه متفكّره، قوّه متخیله، قوّه واهمه، حسّ مشترك؛ هر كدام از اینها چه دستگاههائى را دارند؟ چه نوارهائى را دارند؟ نوارهاى مغزى انسان چقدر طولانى است؟! اینها از كجا درست شده اند؟
ما ظاهرش را مشاهده مىكنیم و متحیر و مبهوت و گنگ و لال از صنع پروردگار متعال میگردیم، و عقلمان مىایستد و از تفكّر مىماند؛ اگر باطنش را پى ببریم دیگر هیچ.
اینها همه از آن ذرّه غیر مرئى بود؛ سُبحانَ الخالِقِ العَظیمِ الحَکیم.
این كارها را خدا كرده است یا نه؟ آیا مىتوانیم انكار كنیم؟ آن خدائى كه چنین كارهائى میكند نمىتواند مرده زنده كند؟