
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
257خداوند تبارك و تعالى داراى قدرت است، و انسان را زنده میكند؛ و آن وقت انسان مىفهمد كه در این دنیا عبث خلق نشده بود، و روى حساب و كتاب دقیق بوده است.
خواه معاد را انكار كند یا نكند. بگوید كه: این معادى را كه پیغمبران میگویند، كسى نرفته است كه خبر آورد؛ چه كسى به آخرت سفر كرده و خبر آورده كه چنین و چنان است؟ انسان از نقطه نظر مدارك حسّى مىبیند كه مىمیرد، بدنش زیر زمین میرود و مىپوسد، و روحش هم كه قابل دیدن نیست كه بگوئیم زنده است؛ پس حقیقت انسان همین بدن عنصرى اوست كه آن هم از بین میرود و متلاشى میگردد، و از روح هم كه خبرى نیست؛ پس معادى نیست، خبرى نیست.
إِنْ هِيَ إِلَّا حَياتُنَا الدُّنْيا نَمُوتُ وَ نَحْيا وَ ما نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ.1
دهریین و مادّیین چنین مىگفتند كه: هیچ خبرى نیست، معادى نیست. «غیر از زندگى دنیا چیزى نیست؛ ما زنده مىشویم و مىمیریم، و براى ما بعث و نشور و حشرى نخواهد بود.»
اعلان معاد از طرف پیامبران، براى چشم ترس مردم نیست
پس آنچه پیامبران گفتند، براى مصالح مجتمعات بشرى بوده است؛ براى تنظیم جوامع و جلوگیرى از تجاوزات و تعدیات مردم است، كه یك مَتَرسكى كه همان عذاب و كیفر جهان بازپسین است پیوسته در مَرأى و مَسمع مردم میگذاردند و دائماً در برابر قواى متخیله و واهمه آنها جلوه میدادند كه از سبعیت و بهیمیت بشر تا
- آيه ٣٧، از سوره ٢٣: المؤمنون
