
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
254عود و برگشتش بسوى خدا باشد؛ چون سیر و پیمودن راهى را كه انسان نرفته است، برگشت نمىگویند؛ بنابراین ما از نزد خدا آمدهایم، و به همان جائى باید بازگشت كنیم كه از همانجا آمدهایم.
كَما بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ.1
«همان طور كه خداوند عزّ و جلّ شما را از جائى ابتداء كرد و بَدء و نَشْأ شما را از آنجا سرشت و آفرید و مقدّر فرمود، به همانجا بازگشت خواهید كرد.»
كَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِيدُهُ.2
«همان طور كه ما اوّل خلقت را بدأ و ابتدا كردیم و از جائى كه اوّلین نقطه نزولش بود پائین آوردیم (و این عالم را بر پا نموده و بیافریدیم)، همینطور این خلقت را به همان نقطه صعود میدهیم و به همانجا باز میگردانیم».
انسان با تمام موجودیت و با شراشر وجود، عود مىكند
بنابراین انسان و حیوانات و موجودات دیگر همه داراى معادند، و به همانجائى كه ابتداى خلقت آنها از آنجا بوده، بازگشت و مراجعت مىنمایند. و یكى از موجودات و مخلوقات، انسان است و او هم داراى معاد است.
و چون انسان با تمام موجودیت و مراتب هستى خود نزول كرده و با همگى شراشر وجودش پائین آمده است لذا باید با تمام موجودیت و شراشر وجودش دوباره صعود نموده و بازگشت كند
- ذيل آيه ٢٩، از سوره ٧: الاعراف
- قسمتى از آيه ١٠٤، از سوره ٢١: الانبياء
