اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

معاد شناسی ج5

0
اعتقادات
جلد ها

کتاب شریف «معاد‌ شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور می‌یابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجه‌الخَلقی و ظهور جنبۀ وجه‌اللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا می‌بیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجه‌اللَه است • در قیامت،‌ مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیه‌اند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف

معاد شناسی ج5

252
  • دیگر قسمت مى‌كنند)؛ كه آنچه به شما وعده داده شده است، و یا آنچه شما را از آن بیم داده‌اند، هر آینه صادق و درست و صحیح است؛ و هر آینه مكافات و پاداش، امر لازم و واقع شدنى است.»

  • تفسیر آیه: وَ الذَّارِياتِ ذَرْواً ... وَ إِنَّ الدِّينَ لَواقِعٌ‌

  •  در «تفسیر علىّ بن إبراهیم» از پدرش از ابن أبى عُمَیر از جمیل ابن دَرّاج از حضرت صادق علیه السّلام در تفسیر این آیات به همین نَهجى كه ذكر شد روایت میكند.1

  •  و نیز در تفسیر «الدّرّ المَنثور» از عبد الرّزّاق و فاریابى و سعید بن منصور و حارث بن أبى اسامه و ابن جَریر و ابن مُنذر و ابن أبى حاتِم و ابن أنبارى در «مصاحف» و از حاكم در «مستدرك» با تصحیح آن و از بیهقى در «شعب ایمان» نقل كرده است كه همگى از علىّ بن أبى طالب به همین نهج از تفسیرى كه ذكر شد تخریج كرده‌اند.2

  •  و فخر رازى در تفسیرش گفته است كه: «أقرب آنست كه بگوئیم این چهار صفت، صفات باد بوده باشد. یعنى سوگند به بادهائى كه ابرها را ایجاد میكند و در آسمان منتشر میكند. و پس سوگند به بادهائى كه ابرهائى را كه حامل سنگینى آب هستند و رودخانه و سیل‌هاى عظیم را جارى مى‌كنند و بعضى از آنها سنگین‌تر از كوه‌ها هستند، حمل میكند. پس سوگند به بادهائى كه ابرها را بعد از حمل به حركت در مى‌آورد. و پس سوگند به بادهائى كه باران‌ها را بر أقطار

    1. «تفسير قمّى» طبع سنگى، ص ٦٤٦
    2. الدّرّ المنثور ج ٦ ص ١١١