
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
231نُورٌ عَلى نُورٍ.1
تمام نورهاى متراكم و شفّاف؛ نورى به روى نورى، مؤمنین را فرا میگیرد.
كافران دلخوشند كه داراى نور هستند، درحالىكه در ظلمتند
أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْكافِرِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ.2
«آیا آن كسى كه مرده بود پس ما او را زنده كردیم و براى او نورى قرار دادیم كه با آن در میان مردم راه میرود، مثل كسى است كه در ظلمات است و از آن خارج نگردیده است؟ اینطور أعمال كافران براى آنها زینت داده شده است.»
یعنى كافران دلخوشند كه داراى نور هستند، و لیكن چنین نیست؛ آنان در ظلمتند، و براى آنان اعمال آنها زینت داده شده و تخیل فهم و بصیرت مىكنند.
این آیه میرساند كه ایمان نور است و حیات است؛ و كسى كه ایمان به خداوند آورده باشد و عمل صالح انجام دهد زنده است، و بقیه مردم مردهاند. زندگى عبارت است از حیاتِ علم، حیات وجدان، حیات ارتباط با پروردگار و قیوم عالم. اینچنین افراد كه ایمان آوردهاند و با نور خدا در میان مردم مشى مىكنند، در اجتماعات شركت مىنمایند، معاشرت مىكنند، نكاح مىكنند
- ، قسمتى از آيه ٣٥، از سوره ٢٤: النّور
- آيه ١٢٢، از سوره ٦: الانعام
