
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
226مىكنیم:
«روزى میرسد كه اى رسول ما تو مىبینى كه نور مردان مؤمن و زنان مؤمنه، در مقابل و روبروى آنها و از طرف راست آنها در حركت و شتاب است.
(البتّه این نور خودِ آنهاست كه قبل از اینكه هر جا بروند در جلوى آنان نورشان در حركت است، و بواسطه این نور تاریكىها و عقبات راههاى قیامت را در جلوى پاى خود روشن مىبینند.
همان طور كه مؤمنین در دنیا اعمالى انجام میدهند و آنها را جلو میفرستند و پس از آن خود به آخرت میروند، این نور در قیامت كه تجلّى گاه اعمال است نیز جلوى آنها در حركت است.)
فرشتگان رحمت، مؤمنین را بدین قسم بشارت میدهند كه: امروز در بهشتهائى از درختان انبوه و سر به هم آورده كه در زمین آن نهرهائى جارى است وارد مىشوید! و در آنجا مُخلَّد و بطور دوام خواهید ماند! و این یك كامیابى و بهره و فوز عظیمى است.
در آن روز مردان منافق و زنان منافقه به مؤمنین میگویند: به ما نظرى بیفكنید تا ما از نور شما بهرهاى برگیریم!
در پاسخ به آنان گفته مىشود: شما به پشت خود برگردید، و از آنجا تقاضاى نور را بنمائید!»
نور آخرت را باید از دنیا با خود برد
یعنى در آخرت براى منافقین نور نیست. آنان كه با خود در آخرت نور آوردند، آن را از دنیا آوردند.
منافق به كسى میگویند كه زبانش با قلبش مغایرت دارد. زبانش
