
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
218در اینجا یك سؤال پیش مىآید، و آن اینكه: افرادى كه از این دنیا به آن عالم میروند و از اهل معصیتند، و از اهل شقاوتند، و از اهل كفرند، و در آنجا مورد غضب پروردگار واقع میشوند و در آتش دوزخ به پاداش اعمال خود گرفتار مىگردند؛ آنها حالشان چطور است؟
با آنكه آنجا عالم اشراق و نور است، آیا وجود آنها هم نورانى است و مُشرِق است؟ یا نه، ظلمانى است؟ و اگر وجود آنها نورانى باشد، پس عذاب و گرفتارى و در تحت اسماء جلالیه پروردگار واقع شدن یعنى چه؟ و اگر وجود آنها ظلمانى باشد، با فرض اینكه سنخه آن عالم، نور و اشراق است و ظهور و بروز است، چگونه وجود ظلمانى آنها با آن عالم نور و اشراق سنخیت دارد؟
و امّا پاسخ این پرسش:
افرادى كه از دنیا میروند، هر چه در دنیا كسب كنند با همان میروند:
لَها ما كَسَبَتْ وَ عَلَيْها مَا اكْتَسَبَتْ.1
«براى هر نفسى است آنچه از خوبیها بجا آورده است، و بر عهده و ذمّه اوست آنچه از بدیها كسب كرده است.»
وَ أَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسانِ إِلَّا ما سَعى* وَ أَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرى.2
«و نیست براى انسان مگر آنچه را كه در آن سعى كرده است، و
- قسمتى از آيه ٢٨٦، از سوره ٢: البقرة
- آيه ٣٩ و ٤٠، از سوره ٥٣: النّجم
