معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
مرتب سازی:
معاد شناسی ج5
211ما امروز اوّل یكدگر را مىبینیم و سپس خدا را؛ اوّل به موجودات و آثار نظر مىكنیم، و پس از آن استدلال بر إتقان صنع و وجود خدا مىنمائیم.
در آنجا به عكس است؛ اوّل نظر بر خدا و صفات او مىافتد و به تَبَعِ آن بر موجودات.
در آنجا مشهود است كه زمین در قبضه خداست، و البتّه چنین زمینى مُشرِق و نورانى است. و مشهود است كه آسمانها پیچیده در دست قدرت اوست. یعنى مُلك و ملكوت، و زمین و آسمان، و عالم غیب و شهادت، و ظاهر و باطن، و دنیا و آخرت، و جسم و روح، همگى در دست قدرت خدا مقهور، و مشهود به مقهوریت هستند.
امتحانات الهى به خاطر اقرار و اعتراف مردم است
امتحاناتى كه خداوند از مردم مىنماید براى اقرار و اعتراف آنها به این مسأله است، نه براى آنكه براى خود خدا چیزى منكشف شود.
الم* أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ.1
«آیا مردم به مجرّد اینكه به زبان بگویند ایمان آوردیم، رها میشوند؟ آیا چنین مىپندارند؟ نه چنین نیست؛ امتحان میشوند تا بر خود آنها روشن گردد كه گفتار زبانى بدون اعتقاد و ایمان قلبى مثمر ثمرى نیست.»
براى خداوند معلوم است كه مؤمن كیست و كافر كیست، نیازى به آزمایش ندارد؛ ولى براى آنكه خود مردم همگى ادّعاى ایمان
- آيه ١ و ٢، از سوره ٢٩: العنکبوت