Name: کتاب معاد شناسی ج5 - PDF - علامه طهرانی
Availability: InStock
Author: علامه آیتاللَه سید محمدحسین حسینی طهرانی

معاد شناسی ج5

202

خاشِعَةً أَبْصارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ.¹ «چشمانشان خاشع، و سراپایشان را ذلّت فرا میگیرد.»
وا عَجبا! ما كجا بودیم؟ ما را كجا آوردند؟ ما در جائى كه بودیم تصوّر میكردیم هر چیز از هر چیز مخفى است؛ حالا آوردند ما را در جائى كه مى‌بینیم تمام موجودات بر تمام موجودات مشهودند. كاملًا مطلب به عكس است. سنخ عالم عوض شده، وَ إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ‌ تحقّق یافته، وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها معلوم گردیده است.
كیفیت درخشان شدن عالم قیامت و اطّلاع نفوس بر هم‌
این اشراق مانند اشراق خورشید نیست كه ظاهر زمین را روشن كند. این اشراق، اشراق دگرى است.
اگر این خورشید تمام روى زمین و فرضاً زیر زمین و نیمكره دیگر را روشن كند به ما چه مربوط است؟ در دیدگان ما چه اثرى میگذارد؟ ما به اندازه سعه و گنجایش ظرفیت نور چشم خود تا مسافت معین و محدودى را از تابش او مى‌بینیم؛ ولى آن خورشید كه بنور ربِّها زمین دل و نفس و قیامت را روشن میكند خورشید دگرى است.
آن خورشید ولایت است كه بنور ربِّها طلوع میكند، زمین تا آخرین نقطه تحتانى آن تا تُخوم آن روشن میشود؛ اذهان روشن میگردد؛ نفوس و عقول درخشان مى‌شوند؛ سرّ و حقیقت نفس ناطقه منوّر مى‌شود. عیناً مانند یك گوى بلورین كه در دست شماست؛ درونش را هم مى‌بینید، ظاهر و باطنش را مى‌بینید، دیگر ظاهرى و باطنى ندارد. حوریه‌هاى آنجا هم‌ كَأَمْثالِ اللُّؤْلُؤِ
1. صدر آيه ٤٣، از سوره ٦٨: القلم