معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
مرتب سازی:
معاد شناسی ج5
193«فَهىَ کالْمَرآئى الْمُتَعاکساتِ. هَذا إشارَةٌ إلَى ما قالَ أرِسْطاطالیس: وَ الاشْیاءُ الَّتى فى الْعالَمِ الاعْلَى کلُّها ضیآءٌ، لِانَّها فى الضَّوْءِ الاعْلَى. وَ لِذلِک کانَ کلُّ واحِدٍ مِنْها یرَى الاشْیاءَ کلَّها فى ذاتِ صاحِبِهِ؛ فَصارَ لِذَلِک کلُّها فى کلِّها وَ الْکلُّ فى الْواحِدِ؛ وَ الْواحِدُ مِنْها هُوَ الْکلُّ. وَ النّورُ الَّذى یسْنَحُ عَلَیها لا نِهایةَ لَهُ ـ هَذا کلامُهُ.1»
«پس موجودات عالم عِلوى مانند آینههاى متعاكسه هستند كه در مقابل هم قرار داده شده و در این صورت هر كدام در دیگرى منعكس، و صورتهاى انعكاسیه آنها نیز هر كدام در دیگرى منعكس، و همینطور صورتهاى لا تُعَدُّ و لَا تُحصَى در این آینهها مشهود میگردد؛ و این جمله آینههاى متعاكسه، اشاره است به آنچه را كه ارِسطاطالیس در این موضوع بیان كرده است و آن اینست:
موجوداتى كه در عالم بالا هستند همه آنها درخشان و نورانى هستند. چون در مقابل تابش بزرگترین نور و درخشش قرار دارند، و به همین جهت است كه هر یك از آنها تمام اشیاء را در نفس دیگرى و در حقیقت وجود دیگرى مىبیند. و بدین سبب تمام اشیاء عالم علوى در تمام اشیاء عالم علوى قرار میگیرد؛ و تمام موجودات در موجود واحد است؛ و یك واحد از آن موجودات، تمام موجودات است. و آن نورى كه بر آن موجودات مىتابد نهایت ندارد ـ این بود كلام ارسطو.»
- » همان مصدر