
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
185فرض كنید جماعتى در یك مسجد دور هم نشسته و به گفت و شنود پرداختهاند؛ به درس و بحث و تفسیر و قرآن مشغولند. در آن ساعتى كه نشستهاند همه موجودیت خود را و شخصیت خود را حسّ مىكنند امّا گفت و شنودهاى ساعت قبل را حسّ نمىكنند و موجودیت ساعت قبل را نیز احساس نمىنمایند، و نیز موجودیتهاى ساعت بعد و گفت و شنودهاى آن را نیز ادراك نمىكنند.
روزى كه بر آنها گذشته و ساعاتى كه گذشته ادراك نمىكنند، و روزى كه نیامده و ساعات آن را نیز ادراك نمىنمایند.
از طرف دیگر این جماعت فقط با یكدیگر مواجهه دارند، و بنابراین با افراد مورد مذاكره و خطاب سر و كار دارند، ولى پشت دیوارهاى مسجد را نمىبینند تا چه رسد به موجودات دورتر و اشیاء بسیار دور.
امّا اگر فرض كنید در یك مسجدى نشستهاند كه آن ساعتِ مذاكره و ساعت قبل از آن و ساعت بعد از آن هر سه براى آنها موجود باشد؛ موجودیت فعلى آنان با موجودیت دیروز و فردایشان یكسان باشد، و سال گذشته و آینده آنان واحد باشد؛ این از طرفى.
و از طرف دیگر این مسجد، مسجدى باشد نورانى؛ دیوارهایش همه بلور، سقفش بلورین، زمینش بلورین، ساعتى كه كار میكند نیز از بلور باشد، چرخ دندهها و عقربه و قابش از بلور باشد، فرشهایش از بلور باشد، خاك زمینش از بلور باشد.
