معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
مرتب سازی:
معاد شناسی ج5
184و با برداشتن زمان و مكان، موجود مادّى برداشته میشود؛ لذا هر موجودى كه در این زمان باشد، از زمانهاى دیگر منفصل است و هر موجودى كه در این مكان باشد، از مكانهاى دیگر جدا و منفصل است.
انسان در آنِ واحد نمىتواند در چند زمان باشد، و نمىتواند در چند مكان باشد.
هر كس در یك مكانى است و در یك زمانى؛ كه این دو عَرَض، شخصیت ماهُوى او را بنّائى كردهاند.
شما فرض كنید این عالمى را كه ما در آن هستیم، ثقالت و كثافت مادّه در آن نباشد، و در آن، مكانى كه یك موجود را از موجود دیگر از نقطه نظر تحیز و اشتغال مكانى جدا كند نباشد، و زمانى كه زمانیات را از هم جدا كند نباشد؛ در آنجا دیگر ماضى و حال و استقبال یكى است.
در آنجا اینطرف و آن طرف عالم یكى است؛ چون فرض كردیم كه مكانى نیست.
بنابراین تمام موجودات در آنجا حاضرند و مشهود، و هر یك از آنها براى موجود دیگر نیز منكشف و مشهودند؛ چون حجاب مادّه نیست كه آنها را از هم جدا كند. زمان و مكان نیست كه موجب جدائى آنها گردد.
پس بنابراین همه چیز هست، و همه چیز براى همه چیز روشن و منكشف است.