معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
مرتب سازی:
معاد شناسی ج5
171از آن طرف بوى تعفّن مىآید، و از اینطرف بوى گل و ریحان به مشام میرسد.
ظهور باطن، و خفاء ظاهر؛ لازمهاش ظهور حقائق است و ارتفاع حُجُب ماهیات و پردههاى هویات، و رسیدن کلٌّ إلَى غایةِ الْغایاتِ، وَ نَهایةِ النَّهایاتِ، الَّذى هُوَ بَدْأُ الْبَدایاتِ؛ وَ هُوَ اللهُ سُبْحانَهُ وَ تَعالَى. همه به خدا میرسند كه اوست آخرین سر منزل مقصود تمام موجودات.
وَ إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ.1
«شما بسوى خدا وارونه و واژگون میشوید!» یعنى بر میگردید، و تمام آثار و خصوصیات شما قلب و دگرگون میشود؛ چیز دیگرى میگردید!
گویا عالم قیامت كه ظهور حقّ است، انسان را قلب میكند، عوض میكند.
طلوع قیامت، تمام شئونات زندگى را بصورت دیگر كه اصلًا در فكر انسان نمىگنجد در مىآورد، و بطور دیگر مجسّم میكند و در مَرآى او قرار میدهد.
وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ.2
این جمله از كلام الهى در بسیارى از آیات آمده است: «بسوى خدا بازگشت مىكنید.
- » ذيل آيه ٢١، از سوره ٢٩: العنکبوت
- ذيل آيه ٢٤٥، از سوره ٢: البقرة