معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
مرتب سازی:
معاد شناسی ج5
153شما خود را روى این ریل ببینید كه در كنار دیوار زمان و به موازات آن كشیده شده است. و این تسمه عالم غیب، چرخهاى زمان را به حركت در آورده و بالنّتیجه صندلى شما را كه بر روى آن نشستهاید حركت میدهد و پیوسته به جلو مىآورد. الآن فرضاً اگر وقت ظهر باشد، صندلى ما در مقابل یك نقطه از این دیوار است؛ یك ساعت كه بگذرد، صندلى جلوتر میرود و در مقابل نقطهاى دیگر قرار میگیرد.
و دائماً پیوسته بدون اختیار و اراده شما جلوتر میرود؛ دائماً این چرخها در حركت است و انسان را خواهى نخواهى به جلو مىبرند، تا هنگامى كه مرگ انسان فرا رسد و دیوار به پایان رسد و به نقطه آخر كارخانه منتهى گردد. این دیوار سدّ بین ما و شما و بین عالم برزخ است.
افرادى كه دیوار را بشكافند، و از روى ریل از داخل دیوار به درون باغ وارد شوند، وارد در برزخ شدهاند؛ و افرادى كه نشكافند و همینطور از روى صندلى خود تكان نخورند، ریل پیوسته آنها را به جلو مىبرد، و اینها پیوسته منتظر برزخند كه بعد از این عالم برایشان پیدا شود.
دیگر نمیدانند كه آن برزخ روبروى آنهاست، و یك دیوار بیشتر فاصله نیست؛ از روبرو باید رفت نه از درازاى دیوار! ولى چون همّت شكستن این سدّ را ندارند چرخ زمان پیوسته آنها را به جلو مىبرد؛ تا هنگام مرگ برسد، و دیوار خراب گردد و وارد برزخ شوند.