معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
مرتب سازی:
معاد شناسی ج5
152میشود و انسان وارد باغ مىگردد.
افرادى كه این كار را نمىكنند، اعمال صالحهاى انجام نمیدهند بطورى كه بتوانند این دیوار را بشكافند و وارد آن باغ شوند، یا اعمال صالحهاى انجام میدهند امّا كم و بیش، چكّشى میزنند به دیوار، امّا نه مرتّب، زمان هم كه دارد میگذرد؛ چون این دیوار، زمان است كه بین ما و آن باغ واقع شده است، و امتداد طول این دیوار امتداد زمان است، بنابراین آن زمان اینها را از جلوى آن دیوار مىبرد كنارتر و آن طرفتر، و هر چه زمان میگذرد اینها با زمان در طول دیوار حركت مىكنند. مىآیند جلو؛ و عوض آنكه دیوار را بشكافند، جلو میروند و طول دیوار را طىّ مىكنند.
یا اینها موفّق مىشوند بالاخره پس از یك سال، دو سال، ده سال، و كمتر و بیشتر آن دیوار را بشكافند و وارد عالم برزخ شوند؛ یا اینكه موفّق نمىشوند و این طىّ زمان اضطراراً آنها را به امتداد دیوار جلو مىبرد، تا آنكه دیوار زمان آنها به پایان میرسد، یعنى مرگشان میرسد؛ آنجا بالاخره نقطهاى است كه باید وارد برزخ گردند.
دیدهاید در بعضى از كارخانجات ریلى روى زمین مىسازند و سپس چند چرخ با تسمه حركت میكند و دائماً به روى این ریل میگردد. و اگر یك صندلى و یك صندوق یا چیز دیگرى را بخواهند به آخر كارخانه ببرند روى این ریل میگذارند، و حركت تسمه و چرخها از سقف كارخانه كه به این ریل متّصل است موجب حركت این چیز خواهد شد تا به انتهاى كارخانه برسد.