
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
143یا عَلىُّ الْمِقْدارُ حَسْبُک لاهو *** تیةٌ لا یحاطُ فى عُلْیاها (٥) هىَ قُطْبُ الْمُکوَّناتِ وَ لَوْ لا *** ها لَما دارَتِ الرَّحَى لَوْلاها (٦) لَک نَفْسٌ مِنْ جَوْهَرِ اللُطْفِ صیغَتْ *** جَعَلَ اللهُ کلَّ نَفْسٍ فِداها (٧)1 ١ ـ پیوسته در نزد او كلیدهاى كشف اسرار بوده است، كه آنها از عالم غیب و اسرار پرده بر میداشتند.
٢ ـ و سؤال كن از أعصار قدیمه كه چگونه از دست علىّ تغذّى مینموده، و حقیقت غذاى آنان به دست او بوده است.
٣ ـ و علىّ بن أبى طالب معلّم فرشتگان است. و تو از جبرائیل بپرس كه چگونه على او را هدایت كرده است؟
٤ ـ و كدام نفس است كه هدایتش به دست على نباشد، درحالىكه نسبت على به هر صورت انسانى مانند دو چشم بیننده اوست.
٥ ـ اى على! براى تو كافیست كه بگوئیم: مقدار و اندازه تو از عالم لاهوت است كه بر فراز آن احاطه نیست.
٦ ـ نفس تو قطب آسیاى موجودات است؛ و اگر این قطب نبود چرخ گردش آسیاى عالم آفرینش به گردش نبود.
- به نحو التقاط از اشعار قصيده ازرى، ص ١٤٥ تا ص ١٥١ (که با تخميس آن در يک مجلّد طبع شده است) انتخاب شد.
