
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
132در آن روز پادشاه، نیز فرمان میدهد كه افراد ظالم و خائن و متقلّب را بگیرید و در بند كنید!
به فرمان او خَدَم و حَشَم، به دنبال دستگیرى افراد متمرّد میروند، و آنان را در زنجیر نموده و میگیرند و مىآورند.
در آن روز قدرت پادشاه بر آنان نیز ظاهر میشود، چون خود را به تمام معنى در دست او گرفتار مىبینند. و دیگر نمىتوانند بگویند: ما فرار مىكنیم، و ما خود را نجات میدهیم، و دستهبندىهاى ما موجب رهائى ماست.
بارى، قدرت و عظمت سلطان براى هر دو دسته: مطیع و متمرّد ظهور و بروز دارد، امّا این كجا و آن كجا؟ آنها در برابر جمال سلطان، و در كَنَف مهر و عنایت او، و در پرتو احسان و إنعام او، در باغها و نسیمها آرمیدهاند. و اینان در سِجن و عذاب، و زنجیر و زندان، معذَّب، و در گلخَن عَفِنِ زندگى بسر مىبرند.
آنها در برابر مَراحم و عنایات، و اینان در برابر نقمات و نكایات.
مؤمنان در تحت تجلّیات جمالیه و كافران در تحت تجلّیات جلالیهاند
آرى، هر دو دسته در برابر تجلّیات سلطان واقعند؛ ولى تجلّیات دسته اوّل جمال است و تجلّیات دسته دوّم جلال.
جمالْ لطف است و احسان، تجلیل است و اكرام، مرحمت است و إنعام.
جلالْ قهّاریت است و غضب، جبروتیت است و شدّت، بأس است و نقمت.
