
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
114پرسش میكند: چرا شما در دنیا مشرك بوده اید؟ چرا غیر از من را مؤثّر میدانستید؟ در تمام احوال و سكنات خود، با من موجود دگرى را به عنوان انباز و شریك میگذارده و بدان معتقد مىشدید؟
در آن عالم كه چشم آنها روشن شده و جمال احدیت را در تمام موجودات مىبینند و غیر از خدا را مؤثّر نمىبینند، و مىبینند كه تمام آن معبودهائى كه غیر از خدا در دنیا پرستش میكردهاند همه باطل بوده و موهوم بودهاند و سَراب و خیال بودهاند؛ در آنجا میگویند: پروردگارا! ما در دنیا غیر از خدا هیچ چیزى را نپرستیدیم!
ثُمَّ قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ تُشْرِكُونَ* مِنْ دُونِ اللَّهِ قالُوا ضَلُّوا عَنَّا بَلْ لَمْ نَكُنْ نَدْعُوا مِنْ قَبْلُ شَيْئاً كَذلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ الْكافِرِينَ.1
«پس به آنها گفته میشود: كجا هستند آن چیزهائى كه شما آنها را شریك با خدا قرار میدادید و خدا را كنار میزدید؟ آنان در جواب میگویند: همه از نزد ما گم شدند؛ بلكه ما چیزى را قبلًا بههیچوجه نمىخواندهایم! اینطور خداوند، كافران را به دیار إضلال و گمراهى مىسپرد.»
این پاسخِ آنان كه «گم شدند» مفادش این نیست كه وجود دارند و از دیدگان ما مخفى هستند، بلكه مفادش اینست كه گُمند، نابودند، نیستند، فانیند. و سپس ترقّى نموده و میگویند: بَلْ لَمْ نَكُنْ نَدْعُوا مِنْ قَبْلُ شَيْئاً، اصولًا ما در دنیا غیر از خدا هیچ موجودى را عبادت نمىكردهایم!
- آيه ٧٣ و ٧٤ از سوره ٤٠: غافر
