معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور می‌یابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجه‌الخَلقی و ظهور جنبۀ وجه‌اللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا می‌بیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجه‌اللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیه‌اند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
229إِنَّ الْمُنافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ.1
«به تحقیق كه منافقان در پائین‌ترین طبقات جهنّم و آتش دوزخ قرار دارند.»
منافقین در قیامت در ظلمات به سر مى‌برند
منافقین در قیامت در ظلمات محضند، و در عَقَبات تاریك و كوره راههاى سخت و صعب گرفتارند. در عقبات و كوره راههائى كه به مجرّد یك لغزش در ته درّه جهنّم واقع میشوند و خواهند شد، نه نورِ خارج هست كه آنها را به راه هدایت كند و نه نور باطن خود آنها.
ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ.2
«ظلمت به روى ظلمت، ظلمت‌هاى متراكم و انبوه، آنان را احاطه میكند.»
این منافقین و منافقات به مردان مؤمن و زنان مؤمنه میگویند: شما به ما نظر بیندازید تا ما از نور شما اقتباس كنیم، یعنى قَبَسى برداریم، مشعلى بگیریم، پرتوى از این نور به ما عائد گردد؛ انْظُرُونا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ.
پاسخ مى‌آید كه: شما به پشت سر خود (به دنیا) برگردید! و از آنجا نور بیاورید! قِيلَ ارْجِعُوا وَراءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُوراً. اینجا كسى نور بدست نمى‌آورد؛ آن كس كه نور دارد، از دنیا با خود آورده است، و خود شما باید نور داشته باشید كه ندارید.
- قسمتى از آيه ١٤٥، از سوره ٤: النّسآء
- قسمتى از آيه ٤٠، از سوره ٢٤: النّور