معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور می‌یابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجه‌الخَلقی و ظهور جنبۀ وجه‌اللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا می‌بیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجه‌اللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیه‌اند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
15بارى تعالى شأنه العزیز و اسماء حُسنى و صفات عُلیاى او را دریابید و به حقّ المعرفه ادراك كنید. امروز نمى‌توانید اختصاص این صفات را به خدا مَسّ كنید و لمس نمائید. آن روز این حقیقت و اختصاص براى شما روشن و قابل فهم میشود.
امروز بواسطه حجاب‌هاى نفسانى و علاقه به مادّه و طبع نمى‌توانید ادراك كنید كه موجودات همه سَرابند، و این سلسله علل و معلولات با این نظم شِگرف خود، دیده شما را از حقیقت معطوف به خود داشته، و نمى‌توانید تعقّل كنید كه آنچه اتقان و استحكام دارد فقط جنبه وجهُ اللهى و ربط موجودات به خالق خود مى‌باشد، و موجودات فى حدّ ذاتها سرابند، باطلند، عدمند، نیستِ محضند. در آن روز كه نور حقیقت ذات مقدّس حضرت احدیت طلوع میكند مى‌یابید كه در تمام عوالمِ امكان و نشآت آفرینش، غیر از ذات مقدّس او، صاحب اراده و اختیار و قدرت و عظمت نیست.
آن روز مى‌یابید كه وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ1 معنایش چیست، و قول معروف لَیسَ فى الدّارِ غَیرَهُ دَیارٌ چه حقیقتى را میخواهد بیان كند!
آن روز در مى‌یابید كه شعر لَبید كه رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم آن را أَصْدَقُ شِعْرٍ قَالَتْهُ الْعَرَبُ خواند معنایش چیست؛ آنجا كه لَبید میگوید:
ألا کلُّ شَىْ‌ءٍ ما خَلا اللهَ باطِلٌ *** وَ کلُّ نَعیمٍ لا مَحالَةَ زائِلٌ - قسمتى از آيه ١١١، از سوره ٢٠: طه