
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
89معرفت. نماز اتّصال میدهد انسان را به خدا، و نور پروردگار و نور توحید را در دل تقویت مىنماید؛ و زكوة علاقه انسان را به خدا زیاد میكند، و از دنیا كم میكند.
نماز، و زكوة به معناى مطلق انفاق در راه خدا، دو جناح براى سیر در عالم تجرّد و ملكوتند.
حُبُّ الدُّنْیا رَأْسُ کلِّ خَطِیئَة.1
«محبّت دنیا سر منشأ تمام گناهان است.»
نماز خواندن و انفاق، این محبّت را در انسان ضعیف میكند.
در روز بازپسین نه بَيْعٌ به درد میخورد و نه خُلَّت؛ داد و سِتَد فائدهاى ندارد، و طرح دوستىهاى دنیوى نیز مثمر فائده نیست. انسان هر چه دارد اگر بدهد كه او را نجات دهند مفید ثمر نیست. اگر دنیا در مشت او باشد و بكوشد كه در ازاء دادن آن، برات آزادى از آتش یا تخفیف را دریافت كند، فائده ندارد؛ خرید و فروش نیست وَ لا خِلالٌ دوستى هم به درد نمىخورد مگر بر اساس روابط ایمانى.
تمام دوستهاى دنیا در آن روز با انسان دشمنند. دوستان خدا با دوستان خدا دوستند و بس.
پس اگر انسان رابطه با خدا نداشته باشد، دوست در راه خدا هم ندارد؛ خلت در راه او ندارد و دستش خالى مىماند.
پس بنابراین تمام سلسله اسباب و مسبّبات، تمام یاران و اعوان
- «جامعُ الصّغير» سيوطى، از بيهقى در کتاب «شُعَب الإيمان» ص ١٤٦، از رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم.
