
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
56تمام این دستگاه از بین رونده و فانى شونده هستند؛ تمام اینها از نقطه نظر وجه خلقى است.
یعنى شیئیت آنها كه از نقطه نظر وجه خلقى، انسان به آنها نظر میكند، همه هالك و فانىاند؛ ولى از نقطه نظر وجه اللهى تمام موجودات حتّى این آسمان و زمین و این كوهها و دریاها ثابتند چون وجه خدا از بین نمیرود.
و این نتیجه بر اساس آیاتى است كه بیان نمودیم كه هیچ موجودى نیست مگر آنكه وجه خدا در او هست چون وجه خدا در هر موجودى هست؛ و در هر موجودى تا آن عنوان وجه الله، یعنى رابطه ملكوتى آن با خدا نباشد موجود نمىشود. موجودیت موجود بستگى به همان جنبه ملكوتى و وجه اللهى دارد.
پس در تمام موجودات وجه الله هست؛
فَسُبْحانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ.1 و از آن نقطه نظر، فنا و بطلان ندارند.
روایاتى وارد شده است كه در عین آنكه دلالت میكند كه در طلیعه پیدایش و ظهور و بروز قیامت، موجودات از بین میروند، فانى و هلاك میگردند؛ در عین حال اثبات وجود براى موجودات كرده؛ براى آسمان و زمین، براى زمان، اثبات وجود میكند و در عین آنكه میگوید نیست، میگوید هست.
در عین نیستى هستى، و در عین هستى نیستى است.
- آيه ٨٣، از سوره ٣٦: يس
