
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
39من در گوش دادنش گوش ساكت است.
٢٧ ـ و از براى بوئیدن نیز همان احكام همگانى بودن قیاس اتّحاد صفات مىآید؛ از سخن گفتن و دیدن و شنیدن و گرفتن، و یا به عكس قضیه میتوان گفت: زبان و چشم و گوش و دست هر كدام از آنها مىبوید.
٢٨ ـ تمام این كارها از نفس است، كه اگر از هواى خود بیرون رود و خواهشهاى خود را بیفكند، قواى آن به نحو تضاعف بالا میرود و میتواند فعل خود را به هر ذرّهاى از اعضایش برساند و كار مجموع قوا و اعضا را با آن انجام دهد.
٢٩ ـ و من اگرچه از نقطه نظر صورت پسر آدم بو البشر هستم، و لیكن در من نسبت به آدم معنائى هست كه گواهى به پدر بودن من براى او میدهد.
٣٠ ـ و تو در حالى بودى كه از جریانات قبل از امروزت اطّلاع نداشتى! و از جریانات فردا نیز بى خبر بودى!
٣١ ـ و لیكن حالِ تو فعلًا چنین شده است كه از أخبار گذشته و از أسرار آینده آگاهى و به جرأت و اعتماد به نفس خبر میدهى!
٣٢ ـ و مبادا از هر صورتى كه مُمَوَّه و مُزخرف است به زینتها، و از حالتهاى متغیر إعراض كنى، زیرا كه آنها تو را به حقائقى هدایت میكند كه این صورتها و حالات طیف خیال آنهاست.
٣٣ ـ و آگاه باش كه نفس را اینطور كه گفتیم باید شناخت و یا آنكه دست از معرفت نفس باز داشت؛ و با چنین نفسى كه ما توصیف
