معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
مرتب سازی:
معاد شناسی ج5
141أَیهَا الْعَلَوِیون! شما جملگى در امانید! تمام شما با هر كس كه او را دوست میداشتید داخل در بهشت شوید!1»
آرى، این مقام أمیر المؤمنین علیه السّلام است كه لواى حمد را به دست گرفته است. یعنى به مقام توحید و فناء در ذات حضرت احدیت رسیده، بطورى كه حمد خدا را آنطور كه باید و شاید مىنماید. و بنابراین حقیقت وجه الله است كه بر كَون و مكان محیط، و او و ائمّه طاهرین در عالم سِعه تجرّد و احاطه اطلاق قرار دارند.
اشعار ملّاى رومى درباره مقام أمیر المؤمنین علیه السّلام در عالم توحید
و اشاره به مقام سعه و احاطه وجه اللهى او دارد ملّاى رومى در اشعار خود آنجا كه گوید:
تا صورت پیوند جهان بود علىّ بود *** تا نقش زمین بود و زمان بود علىّ بود مسجود ملایک که شد آدم ز علىّ شد *** آدم چو یکى قبله و مسجود علىّ بود هم آدم و هم شیث و هم ایوب و هم ادریس *** هم یوسف و هم یونس و هم هود علىّ بود هم موسِى و هم عیسِى و هم خضر و هم الیاس *** هم صالح پیغمبر و داود علىّ بود - «أمالى مفيد» مجلس ٣٣، ص ١٥٩ و ١٦٠ از طبع مطبعه حيدريّه و ص ٢٧١ و ٢٧٢ از طبع انتشارات إسلامى. و نيز اين حديث را شيخ طوسى در «امالى» خود (الجزء الثّانى، ص ٢١ و ٢٢ از طبع سنگى) از شيخ مفيد با همين سند روايت نموده و در «بحار» (ج ٧، ص ٢٣٠ و ٢٣١) نيز از «مجالس» و «امالى» نقل کرده است.