
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
106سیر و حركت افتاده است، با پیمودن مسافت نزدیكى به تو خواهد رسید. و بدرستى كه حقّاً تو نسبت به بندگانت در پرده و حجاب نیستى، مگر آنكه اعمالى كه از آنها سر زده [و یا آرزوهاى آنان] موجب محجوبیت آنان نسبت به تو گردیده است.»
براى افرادى كه با قدم راسخ در صراط مستقیم به دنبال معرفت خدا روند، آن حقائق مكشوف، و قیامت آنها در دنیا براى آنان ظهور و بروز دارد، و عوالمى را كه سائر افراد بشر بعد از مردن یكى پس از دیگرى طىّ مىكنند، آنها همه را در دنیا طىّ مىنمایند.
روایات وارده در امكان از بین بردن حجاب پندار و رؤیت وجه الله
و بر همین اساس است كه در روایت از رسول الله صلّى الله علیه و آله و سلّم آمده است كه:
مُوتُوا قَبْلَ أَنْ تَمُوتُوا1. «بمیرید قبل از اینكه بمیرید.»
و نیز از آن حضرت روایت شده است كه:
أَوْلِیآئِى تَحْتَ قُبَابِى لَا یعْرِفُهُمْ غَیرِى2.
«اولیاى من در تحت قبّههاى من هستند و غیر از من هیچكس آنها را نمىشناسد.»
و نیز وارد است كه:
رَأَیتُ رَبِّى عَزّ وَ جَلَّ لَیسَ بَینِى وَ بَینَهُ حِجَابٌ إلَّا حِجَابٌ مِنْ
- «مِرصادُ العباد» طبع سنگى، ص ١٧٩ و ص ١٨٢ و ص ١٩٣؛ «توحيد علمى و عينى» ص ١٤٩
- «مِرصاد العباد» ص ١٩٠؛ و رساله «عشق و عقل» ص ٨٦
