
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
84غیر اهل توحید، همه مردم در كارها براى خدا شریك قرار میدهند
افراد بشر عمرى را با باطل عشقبازى مىكنند. بتهاى متفرّقى در نزد خود مىچینند و در مقابل خدا شریك قرار میدهند؛ در همه كارهایشان: در زندگى، در كسب و تجارت، در مطالعه و علم، در ریاست و جاه، در محبّت عیال و فرزند، عالم، تاجر، كاسب در همه كارهایشان، در هر نَفَسى كه مىكشند پهلوى خدا یك بت، یك شیشه روغن باطل، یك شریك قرار میدهند.
حضرت یوسف عَلى نبینا و آله و علیه السّلام به دو رفیق زندانى خود گفت:
يا صاحِبَيِ السِّجْنِ أَ أَرْبابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْواحِدُ الْقَهَّارُ1
«اى دو مصاحب و همنشین زندانى من! آیا رؤسا و حكّامى كه پیوسته به تفرقه دعوت مىكنند بهترند كه انسان از آنها اطاعت كند، یا خداوند واحد قهّار؟»
غذائى كه میخورد، قاشقى كه بر میدارد، اینها را در مقابل خدا مؤثّر مىبیند. میخَرد مؤثّر مىبیند؛ میفروشد مؤثّر مىبیند؛ میخوابد مؤثّر مىبیند؛ آفتابه مستراح را نیز كه بر میدارد، در مقابل خدا مؤثّر میداند تا چه رسد به سائر كارهاى مهمّ دیگر. نماز كه میخواند و خود
- آيه ٣٩، از سوره ١٢: يوسف
