معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
مرتب سازی:
معاد شناسی ج5
60نیست كه جواب دهد. پس آسمان و زمین هستند.
و در «توحید» صدوق با سند خود از حضرت امام رضا علیه السّلام روایتى را نقل میكند كه در ضمن آن حضرت استشهاد به كلام أمیر المؤمنین علیه السّلام نموده و آن حضرت در ضمن بیان معانى حروف هجاء در معناى «م» میفرماید:
فَالْمِیمُ مُلْک اللهِ یوْمَ الدِّینِ؛ یوْمَ لَا مَالِک غَیرُهُ، وَ یقُولُ اللهُ عَزّ وَ جَلَّ: لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ؟ ثُمَّ تَنْطِقُ أَرْوَاحُ أَنْبِیآئِهِ وَ رُسُلِهِ وَ حُجَجِهِ، فَیقُولُونَ: لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ الحدیث.1
«پس معناى حرف میم مُلك خداست در روز جزا؛ روزى كه مالكى غیر از خدا نیست، و خداوند عزّ و جلّ میفرماید: قدرت و سلطنت در امروز براى كیست؟
در این حال ارواح پیامبران و مرسلین از آنها و حجّتهاى الهیه به گفتار در آمده و چنین پاسخ میدهند كه:
قدرت و سلطنت اختصاص به خداى واحد قهّار دارد.»
از این روایت استفاده میشود كه ارواح پیامبران و مرسلین و حجج الهیه در آن زمان موجودند.
و در «أمالى» صدوق روایت میكند از جمیل بن دَرّاج از حضرت صادق علیه السّلام كه:
إذَا أَرَادَ اللهُ عَزّ وَ جَلَّ أَنْ یبْعَثَ الْخَلْقَ أَمْطَرَ السَّمَاءُ عَلَى الارْضِ أَرْبَعِینَ صَبَاحاً؛ فَاجْتَمَعَتِ الاوْصَالُ، وَ نَبَتَتِ
- «توحيد» صدوق، باب ٣٢، حديث ١، ص ٢٣٤