معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
مرتب سازی:
معاد شناسی ج5
58تنها خواهد بود همان طور كه در اوّلِ امر واحد و تنها بوده است. ساعات و روزگار و اجل و مدّت برچیده میشود؛ و بازگشت همه بسوى اوست.
از اینجا استفاده میشود كه امورى هست كه از بین نمیرود و معدوم صِرف نمیگردد، بازگشت دارد و بازگشتش بسوى خداست.
روایات وارده در فناء وجه خلقى و بقاء وجه ربّى
در «تفسیر علىّ بن إبراهیم» در ذیل آیه لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ با سند خود روایتى از عُبَید بن زُرارة از حضرت صادق علیه السّلام روایت میكند و در ضمنِ آن آن حضرت میفرماید:
ثُمَّ یقُولُ اللهُ عَزّ وَ جَلَّ لِمَنِ الْمُلْک الْیوْمَ؟ فَیرُدُّ عَلَى نَفْسِهِ: لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ.
أَینَ الْجَبَّارُونَ؟ أَینَ الَّذِینَ ادَّعَوا مَعِى إلَهًا ءَاخَرَ؟ أَینَ الْمُتَکبِّرُونَ؟1
«چون قیامت بر پا شود، خداوند عزّ و جلّ خطاب میكند: امروز قدرت و سلطنت از آن كیست؟
خودش پیرو سؤال خود، به خود پاسخ میدهد: براى خداوند واحد قهّار است.
كجا هستند سركشان؟ كجا هستند آن كسانى كه با من معبود دیگرى را ادّعا میكردند؟ كجا هستند متكبّران؟»
در این روایت ملاحظه میشود كه براى ذات مقدّس خود اثبات اسم واحد و اسم قهّار كرده است. و این دو اسم دو عالَمند كه
- «تفسير قمّى» طبع سنگى، ص ٥٨٥