
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
46عمران میگوید: به حقّ خود او، ترا سوگند میدهم كه چنین گفت؟
جدّ من میگوید: آرى! به حقّ او سوگند میخورم كه چنین گفت!
عمران خود را روى عتبه در مىاندازد و مشغول بوسیدن میشود. و به مدیر عامل خود در صید ماهىهائى كه با زورقها میگرفتند و صید میكردند حواله كرد كه شصت دینار به جدّ من بدهند.
مجلسى میگوید: رواقِ معروف به رواق عمران را در نجف اشرف و كربلاى معلّى بنا نمود و این دو رواق در مشهدین شریفین، از آثار اوست.1»
یا على گر به حشر، قنبر تو سایه بر گبر محشر اندازد *** جاى دارد که ابر رحمت گبر، سایه بر اهل محشر اندازد اشعار ابن أبى الحدید در مدح أمیر المؤمنین علیه السّلام
هُوَ النَّبَأُ الْمَکنونُ وَ الْجَوْهَرُ الَّذى *** تَجَسَّدَ مِنْ نورٍ مِنَ الْقُدْسِ زاهِرِ (١) ألا إنَّما الإسْلامُ لَوْ لا حُسامُهُ *** کعَفْطَةِ عَنْزٍ أوْ قُلامَةِ حافِرِ (٢) ألَا إنَّما التَّوْحیدُ لَوْ لا عُلومُهُ *** کعَرْضَةِ ضِلّیلٍ وَ نَهْبَةِ کافِرِ (٣) صِفاتُک أسْماءٌ وَ ذاتُک جَوْهَرٌ *** بَرىُّ الْمَعانى مِنْ صِفاتِ الْجَواهِرِ (٤) - «بحار الانوار» طبع کمپانى، ج ٩، ص ٦٨١ و ٦٨٢
