
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
138الْواحِدِ الْقَهَّارِ.1
«روزى است آن روز قیامت كه زمین تبدیل به غیر زمین میگردد، و آسمانها تبدیل به غیر آسمانها میشوند، و همه مردم در پیشگاه خداوند واحد قهّار ظهور و حضور دارند.»
آرى، زمین در آن روز پاك است و صاف، و به نور پروردگار خود منوّر و روشن، زمینى است كه دیگر در آن گناه كرده نمىشود. این زمین واژگون میگردد و شكافته میشود، و ثَقَلهاى خود را بیرون مىافكند. و آنجا محلّ پاداش و جزاى اعمال است. و اگر كسى به اندازه یك ذرّه كار خوب یا بد نموده باشد، آن عمل در نزد او حاضر است، و آن را در مىیابد و مىبیند.
آن كسانى كه در دنیا با پاى اصطبار و استقامت، قدم راستین در میدان ایمان و تقوى و صدق و مجاهده با نفس امّاره و سركوب نمودن این دیو سركش نمودند، و دین خود را در هَزاهز و فتنهها حفظ كردند؛ اعمالشان و نیاتشان و مصائبشان در نزد خداوند، و در بطن این عالم كون محفوظ است و بدانها خواهد رسید؛ و آنان كه خدا و عالم آفرینش و رسل و كُتب الهیه را سرسرى پنداشتند و به بازى گرفتند، و براى خود تعهّد و مسؤولیتى قائل نبودند، و خودسرانه در این عالم پهناور به لعب و لهو مشغول شدند، هر چه به زبان آمد گفتند و هر عمل برایشان مقدور بود كردند، و عِنانگسیخته به هتك محرّمات الهیه پرداختند؛ آنان نیز عملشان و نیاتشان در نزد خداوند
- آيه ٤٨، از سوره ١٤: إبراهيم
