
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
130است كه گوئى مانند سنگ در صحنه خاطرات او متحجّر شده است، مگر آب است كه انسان پاكش كند؟
تحجّر صفات زشت، نفس او را چون سنگ صَمّاء سخت كرده است. این تحجّر كه به مثابه كنده كارى و قلم زنى بر روى سنگ است، مگر با شستن آب از بین میرود؛ او را باید قلب ماهیت كنند.
لذا دیده مىشود كه چنین افرادى جان خود را بر سر درهم و دینار میدهند، و چنان حریص و بخیل و بى رحم مىشوند كه با وجود اندوختن ثروت هنگفت، اگر فرزند آنان در مقابل چشمشان جان دهد، حاضر براى بذل مال در راه حیات او نیستند؛ و بلكه خودشان در بستر مرگ مىمیرند، و از مصرف مال براى بهبودى خویشتن مضایقه مىكنند.
حال چه قِسم این امراض را بیرون مىكِشند؟ و این قلب تا بخواهد به مرحله سلامت برسد باید چه عَقَباتى را طىّ كند؟ خدا میداند چه خبر است.
ولى بالاخره چارهاى از پیمودن راه نیست. و در طىّ این عقبات هیچ مفرّى نیست.
مگر نور خدا در دل تجلّى كند و با فرقان الهى، مؤمن حركت كند؛ و گرنه راه رهائى نیست.
افرادى كه غیر خدا را در دل تمكین دادهاند به عذاب دچارند
در اینجا بیان یك نكته لازم است، و آن اینكه اگر نور خدا و توحید او و عظمت او و علم او در عوالم پس از مرگ براى همه ظاهر و روشن میگردد، پس چرا در بعضى از آیات قرآن مىبینیم مردمان
