اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

معاد شناسی ج5

0
اعتقادات
جلد ها

کتاب شریف «معاد‌ شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور می‌یابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجه‌الخَلقی و ظهور جنبۀ وجه‌اللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا می‌بیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجه‌اللَه است • در قیامت،‌ مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیه‌اند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف

معاد شناسی ج5

108
  •  «در ملكوت آسمان‌ها نمى‌تواند داخل شود كسى كه دو بار تولّد نیافته است.»

  •  و معلوم است كه مراد از یك تولّد دیگر، مردن از دنیا و غیر خدا و وجه خلقى اشیاء، و زنده شدن به خدا و وجه ربّى آنهاست.

  •  و در حدیث قدسى وارد است كه خداوند عزّ و جلّ به حضرت داود علَى نبینا و آله و علیه السّلام خطاب میكند:

  •  یا دَاوُدُ! أَبْلِغْ أَهْلَ أَرْضِى أَنِّى حَبِیبُ مَنْ أَحَبَّنِى، وَ جَلِیسُ مَنْ جَالَسَنِى، وَ مُونِسٌ لِمَنْ ءَانَسَ بِذِکرِى، وَ صَاحِبٌ لِمَنْ صَاحَبَنِى، وَ مُخْتَارٌ لِمَنِ اخْتَارَنِى، وَ مُطِیعٌ لِمَنْ أَطَاعَنِى. مَا أَحَبَّنِى أَحَدٌ أَعْلَمُ ذَلِک یقِینًا مِنْ قَلْبِهِ إلَّا قَبِلْتُهُ لِنَفْسِى، وَ أَحْییتُهُ حَیوةً لَا یتَقَدَّمُهُ أَحَدٌ مِنْ خَلْقِى.

  •  مَنْ طَلَبَنِى بِالْحَقِّ وَجَدَنِى؛ وَ مَنْ طَلَبَ غَیرِى لَمْ یجِدْنِى.

  •  فَارْفَضُوا یا أَهْلَ الارْضِ مَا أَنْتُمْ عَلَیهِ مِنْ غُرُورِهَا!

  •  وَ هَلُمُّوا إلَى کرَامَتِى وَ مُصَاحَبَتِى وَ مُجَالَسَتِى وَ مُؤَانَسَتِى. وَ ءَانِسُوا بِى، أُؤَانِسْکمْ وَ أُسَارِعْ إلَى مَحَبَّتِکمْ‌1.

  •  «اى داود! به تمام اهل روى زمین من ابلاغ كن و این پیام مرا برسان كه من حبیب آن كسى هستم كه مرا دوست داشته باشد، و همنشین كسى هستم كه با من همنشینى كند، و مونس كسى هستم كه با یاد من انس گیرد، و مصاحب كسى هستم كه با من مصاحبت نماید، و اختیار كننده و انتخاب كننده كسى هستم كه مرا انتخاب كند، و به‌

    1. «مسکن الفُؤاد» شهيد ثانى، طبع سنگى، ص ١٧ و ١٨