معاد شناسی ج4
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد چهارم از این مجموعه پیرامون «حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • علائم پیدایش قیامت • بحثی دربارۀ ماهیت ذوالقرنین • بحثی دربارۀ یأجوج و مأجوج • ولایت مطلقۀ امیرالمؤمنین علیه‌السلام برای عامۀ مردم ظهور ندارد • نفخ صور و زنده شدن مردگان • بیان معانی عوالم غیبی از بابِ تشبیه معقول به محسوس است • کیفیت نفخ صور اسرافیل، و مرده و زنده شدن • صیحه برای مردم دنیا، و نفخ صور برای اهل برزخ است • مخلَصین، کسانی‌اند که در اثر نفخ صور نمی‌میرند • بندگان مخلَص خدا، وجه خدا هستند، و حقیقت آنها در ملک و ملکوت سیطره دارد • انبیاء و ائمه متحقّق به اسماء‌اللَه هستند • کیفیت عبور اولیای خدا از مراحل و عقبات پس از مرگ • دوستی‌های غیر‌خدائی در قیامت تبدیل به دشمنی می‌شود • معنای وجه‌الله و وجه موجودات
معاد شناسی ج4
272را براى مسلمانان ببرد.
این مرد كه بسوى كشور اسلام حركت میكرد، در میان شب صداى سمّ اسبانى به گوشش رسید. ایستاد دید كه این اسب سواران همان اصحاب و یاران او هستند كه در دیگ جوشیده شده‌اند.
از حركت و موقعیت آنان سؤال كرد. در پاسخ گفتند: چون أمیر المؤمنین دار فانى را وداع گفت، یك منادى از آسمان در میان شهیدانى كه در خشكى و در دریا شهید شده‌اند ندا كرد: أمیر المؤمنین علىّ بن أبى طالب علیه السّلام به درجه شهادت رسیده است؛ شما بر او نماز بخوانید!
ما از قبرهاى خود حركت كردیم و بر او نماز خواندیم، و اینك بازگشتیم و عازم مراجعت به خوابگاه‌هاى خود هستیم.1
البتّه باید دانست كه این داستان عالم برزخ است و براى این مرد بطور مكاشفه معلوم شده است.
لعن فرشتگان بر قاتلین أمیر المؤمنین و سید الشّهداء
از صَفوان جَمّال روایت است كه میگوید: در خدمت حضرت صادق علیه السّلام به حجّ مشرّف شدیم. در میان راه، حضرت بسیار متأثّر بود.
از علّت این اندوه پرسش كردم، فرمودند: مگر مؤمن میتواند ببیند و غمگین نشود!
به خدا قسم اگر آنچه را كه من مى‌شنوم تو هم مى‌شنیدى متأثّر میشدى!
- «بحار الأنوار» ج ٩، ص ٦٧٩