
معاد شناسی ج4
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد چهارم از این مجموعه پیرامون «حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • علائم پیدایش قیامت • بحثی دربارۀ ماهیت ذوالقرنین • بحثی دربارۀ یأجوج و مأجوج • ولایت مطلقۀ امیرالمؤمنین علیهالسلام برای عامۀ مردم ظهور ندارد • نفخ صور و زنده شدن مردگان • بیان معانی عوالم غیبی از بابِ تشبیه معقول به محسوس است • کیفیت نفخ صور اسرافیل، و مرده و زنده شدن • صیحه برای مردم دنیا، و نفخ صور برای اهل برزخ است • مخلَصین، کسانیاند که در اثر نفخ صور نمیمیرند • بندگان مخلَص خدا، وجه خدا هستند، و حقیقت آنها در ملک و ملکوت سیطره دارد • انبیاء و ائمه متحقّق به اسماءاللَه هستند • کیفیت عبور اولیای خدا از مراحل و عقبات پس از مرگ • دوستیهای غیرخدائی در قیامت تبدیل به دشمنی میشود • معنای وجهالله و وجه موجودات
معاد شناسی ج4
266اوّل طلوع صبح در وادى السّلام حاضر شدم، دیدم جنازهاى را آوردند و چند نفر با او بودند، و همین كه خواستند دفن كنند معلوم شد جنازه همان مرد است.
اینها داستانسرائى نیست، و از لابلاى كتب عتیقه و قدیمه نیامده است؛ مال این زمان است، راوى آن سلمان زمان مرحوم انصارى (ره) و از رحلت ایشان تا به حال هفده سال گذشته است.1
تو علىّ را به تارى دیدهاى *** زین سبب غیرى بر او بگزیدهاى حقّ را چو به خلق شد جلوهگرى *** پوشید علىّ را به لباس بشرى از عالم لا مکان به امکان آورد *** تا بیخبران را دهد از خود خبرى عجیب اینست كه در زمان خود علىّ هم كسى نفهمید علىّ چه میگوید. خودش فرمود: إنَّمَا كُنْتُ جَاراً جَاوَرَكُمْ بَدَنِى أَیامًا. «من همسایه شما بودم، كه بدن من چند روزى با شما مجاورت نمود.»
توحید الصّرافه ذات حقّ، در خطب «نهج البلاغة»
خطبههاى أمیر المؤمنین علیه السّلام در كتابها نوشته شد، دست به دست گشت و براى مردم قرائت شد؛ در هر زمان چه كسى فهمید علىّ چه میگوید؟
- رحلت آن مرحوم در دوّم ذوالقعدة ١٣٧٩ هجريّه قمريّه است و تا زمان اين ابحاث که ماه رمضان ١٣٩٦ بود هفده سال گذشته بود، ولى تا زمان طبع اوّل اين جلد از دوره «معادشناسى» که ربيع الاوّل ١٤٠٣ مىباشد تقريباً بيست و چهار سال ميگذرد.
