معاد شناسی ج4
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد چهارم از این مجموعه پیرامون «حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • علائم پیدایش قیامت • بحثی دربارۀ ماهیت ذوالقرنین • بحثی دربارۀ یأجوج و مأجوج • ولایت مطلقۀ امیرالمؤمنین علیه‌السلام برای عامۀ مردم ظهور ندارد • نفخ صور و زنده شدن مردگان • بیان معانی عوالم غیبی از بابِ تشبیه معقول به محسوس است • کیفیت نفخ صور اسرافیل، و مرده و زنده شدن • صیحه برای مردم دنیا، و نفخ صور برای اهل برزخ است • مخلَصین، کسانی‌اند که در اثر نفخ صور نمی‌میرند • بندگان مخلَص خدا، وجه خدا هستند، و حقیقت آنها در ملک و ملکوت سیطره دارد • انبیاء و ائمه متحقّق به اسماء‌اللَه هستند • کیفیت عبور اولیای خدا از مراحل و عقبات پس از مرگ • دوستی‌های غیر‌خدائی در قیامت تبدیل به دشمنی می‌شود • معنای وجه‌الله و وجه موجودات
معاد شناسی ج4
208افرادى هستند كه مورد مشیت خدا واقع شده و فَزَع و صَعْقه آنها را نمى‌گیرد، و در ماهیت آنان اثرى نمى‌گذارد و لباس مرگ نمى‌پوشند.
مراد از افراد مورد استثناء از مردن در نفخ صور
باید دید این افراد چه كسانند و چه مزیت و خصوصیتى دارند كه حیات آنها تبدیل به مرگ نمى‌گردد و پیوسته زنده و جاودانند؟ درحالى‌كه میدانیم تمام موجودات آسمان از فرشتگان و ملائكه مقرّب و ارواح قدسیان و حوریان و ارواح صلحاء و شهدائى كه از برزخ گذشته و به آسمان رسیده‌اند، و نیز تمام موجودات برزخیه از مؤمنان و كافران، بدون استثناء همه باید در اثر صعقه شربت مرگ را بنوشند و فانى شوند.
پس مسلّماً افراد مورد استثناء داراى هویتى خاصّ و شاكله مخصوصى هستند كه از این حكم كلّى الهى معاف شده و این وقایع و حوادث كوبنده و خرد كننده و هلاك كننده كه سراسر عالم زندگان را از مُلكى و ملكوتى میگیرد، در آنها اثر نمى‌گذارد.
پس آن نشان الهى و صبغه رحمانیه نسبت به آنان بسیار عالى و ارجمند است كه آنها را از میان جمیع خلائق ممتاز گردانیده است.
از طرفى در قرآن كریم آمده است:
لا إِلهَ إِلَّا هُوَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ.1
«هیچ معبود و مقصودى جز ذات مقدّس حضرت احدیت نیست؛ تمام اشیاء هلاك شونده هستند، مگر وجه او.»
در اینجا مى‌یابیم كه آنچه از دستبرد هلاك مصون است،
- قسمتى از آيه ٨٨، از سوره ٢٨: القصص