معاد شناسی ج4
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد چهارم از این مجموعه پیرامون «حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • علائم پیدایش قیامت • بحثی دربارۀ ماهیت ذوالقرنین • بحثی دربارۀ یأجوج و مأجوج • ولایت مطلقۀ امیرالمؤمنین علیهالسلام برای عامۀ مردم ظهور ندارد • نفخ صور و زنده شدن مردگان • بیان معانی عوالم غیبی از بابِ تشبیه معقول به محسوس است • کیفیت نفخ صور اسرافیل، و مرده و زنده شدن • صیحه برای مردم دنیا، و نفخ صور برای اهل برزخ است • مخلَصین، کسانیاند که در اثر نفخ صور نمیمیرند • بندگان مخلَص خدا، وجه خدا هستند، و حقیقت آنها در ملک و ملکوت سیطره دارد • انبیاء و ائمه متحقّق به اسماءاللَه هستند • کیفیت عبور اولیای خدا از مراحل و عقبات پس از مرگ • دوستیهای غیرخدائی در قیامت تبدیل به دشمنی میشود • معنای وجهالله و وجه موجودات
مرتب سازی:
معاد شناسی ج4
261هالتِر چهارصد كیلوگرمى بر میدارد؟
اشاره حضرت موسى بن جعفر علیه السّلام به نقش شیرى كه در روى پرده بود، و زنده شدن و دریدن مرد مسخره چى و ساحر را در مجلس هارون؛ و اشاره حضرت علىّ بن موسى الرّضا علیه السّلام به دو نقش شیرى كه روى مسند مأمون كشیده بودند، و زنده شدن و دریدن آنها حاجب مأمون را كه مأمور بود در مجلس حضرت رضا علیه السّلام را تحقیر كند، در كتب معتبره ضبط و ثبت است.1
داستان زنده شدن كبوتر مرده به دست ولىّ خدا
حقیر خودم این داستان را از مرحوم آیة الحقّ و سند العلم آیة الله حاج میرزا محمّد جواد انصارى همدانى رضوان الله علیه شنیدم كه میفرمود: یكى از بزرگان همدان كه با ما سابقه دوستى و آشنائىِ خیلى قدیمى داشت براى ما نقل كرد كه:
من براى كشف حقیقت و فتح باب معنویات، متجاوز از بیست سال در خانقاهها تردّد و رفت و آمد كرده بودم، و در نزد أقطاب و دراویش رفته و دستوراتى گرفته بودم. ولى هیچ نتیجهاى حاصل نشد، و هیچ روزنهاى از كمال و معارف پیدا نشده و هیچ بابى مفتوح
- داستان زنده شدن شير به امر حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام را ابن شهرآشوب در کتاب «مناقب» خود از علىّ بن يَقْطين، ضمن حالات آن حضرت آورده است. (ج ٢، ص ٣٦٤ و ٣٦٥ از طبع سنگى) و داستان زنده کردن شير به دست حضرت امام رضا عليه السّلام را در «عيون أخبار الرّضا» (باب ٤٠، ص ٣٤٥ از طبع سنگى) و نيز کتاب «إثبات الهداة» (ج ٦، ص ٥٥ و ٥٦ آوردهاند و ما اين دو داستان را در جلد اوّل از همين کتاب ص ٢٢٨ تا ص ٢٣٠ نقل کردهايم.