
معاد شناسی ج4
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد چهارم از این مجموعه پیرامون «حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • علائم پیدایش قیامت • بحثی دربارۀ ماهیت ذوالقرنین • بحثی دربارۀ یأجوج و مأجوج • ولایت مطلقۀ امیرالمؤمنین علیهالسلام برای عامۀ مردم ظهور ندارد • نفخ صور و زنده شدن مردگان • بیان معانی عوالم غیبی از بابِ تشبیه معقول به محسوس است • کیفیت نفخ صور اسرافیل، و مرده و زنده شدن • صیحه برای مردم دنیا، و نفخ صور برای اهل برزخ است • مخلَصین، کسانیاند که در اثر نفخ صور نمیمیرند • بندگان مخلَص خدا، وجه خدا هستند، و حقیقت آنها در ملک و ملکوت سیطره دارد • انبیاء و ائمه متحقّق به اسماءاللَه هستند • کیفیت عبور اولیای خدا از مراحل و عقبات پس از مرگ • دوستیهای غیرخدائی در قیامت تبدیل به دشمنی میشود • معنای وجهالله و وجه موجودات
معاد شناسی ج4
248نیز از آن حضرت به عنوان رَجُل تعبیر شده است.
و إنشاءالله تعالى در بحث أعراف روشن خواهد شد كه آنجا عالَمى است كه مرد و زن معنى ندارد. در آن عالم كه عالم فعلیتِ محضه است نه انفعال، ذكوریت و اناثیت نیست؛ كما اینكه در عوالم ربوبى و جبروت، هیچیك از دو عنوان ذكوریت و اناثیت نیست.
این عناوین متعلّق به عالم طبع و برزخ و نفس است كه دنیا و مثال و قیامت باشد.
مقام إبراهیم خلیل علیه السلام و أسماء الله تعالى
از جمله كسانى كه به مقام وجهُ اللهىّ رسیده و متحقّق به حقیقت ملكوت آسمانها و زمین شده است، حضرت إبراهیم خلیل الرّحمن علیه الصّلاة و السّلام است.
آن پیامبر بزرگ كه بنیاد گذار توحید اسلام و آورنده دین حنیف است، در میان جمیع پیغمبران غیر از پیغمبر اسلام، داراى تشخّص و مزایائى است كه مقام و مرتبهاش را از سائر پیامبران بالاتر برده است.
وَ كَذلِكَ نُرِي إِبْراهِيمَ مَلَكُوتَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ.1
«و اینچنین ما به إبراهیم ملكوت آسمانها و زمین را مىنمایانیم، و براى اینكه از صاحبان یقین باشد.»
خداوند تبارك و تعالى به دست حضرت إبراهیم علیه السّلام مرده زنده كرد، بواسطه همان جنبه وجهُ اللهىّ كه در او بود و تحقّق آن حضرت به اسم مُحیىِ خداوند عزّ و جلّ
- آيه ٧٥، از سوره ٦: الانعام
