
معاد شناسی ج4
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد چهارم از این مجموعه پیرامون «حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • علائم پیدایش قیامت • بحثی دربارۀ ماهیت ذوالقرنین • بحثی دربارۀ یأجوج و مأجوج • ولایت مطلقۀ امیرالمؤمنین علیهالسلام برای عامۀ مردم ظهور ندارد • نفخ صور و زنده شدن مردگان • بیان معانی عوالم غیبی از بابِ تشبیه معقول به محسوس است • کیفیت نفخ صور اسرافیل، و مرده و زنده شدن • صیحه برای مردم دنیا، و نفخ صور برای اهل برزخ است • مخلَصین، کسانیاند که در اثر نفخ صور نمیمیرند • بندگان مخلَص خدا، وجه خدا هستند، و حقیقت آنها در ملک و ملکوت سیطره دارد • انبیاء و ائمه متحقّق به اسماءاللَه هستند • کیفیت عبور اولیای خدا از مراحل و عقبات پس از مرگ • دوستیهای غیرخدائی در قیامت تبدیل به دشمنی میشود • معنای وجهالله و وجه موجودات
معاد شناسی ج4
226أُولَئِكَ الابْطَال.1و2
«خداوند سبحانه میفرماید: من زمانى كه از اندیشه و افكار بنده خودم چنین بدانم كه آنچه بر او غالب است اشتغال با من است، من میل و خواست او را به دعا و مناجات با خودم بر میگردانم.
و در این صورت كه بنده من چنین شود اگر أحیاناً بخواهد سهو كند و خطائى از او سر زند، من خودم بین او و بین آن اراده خطا حائل میگردم، و مانع از چنین ارادهاى میشوم.
حقّاً ایشانند اولیاى من؛ ایشانند حقّاً شجاعان و شیران بیشه معرفت؛ ایشانند كسانى كه چون بخواهم به عقوبت، اهل روى زمین را هلاك گردانم، به خاطر این شجاعان عذاب را از آنان دور مىنمایم.»
و نیز در «عدّة الدّاعى» وارد است كه در بعضى از احادیث قدسیه آمده است كه خداوند میفرماید:
أَیمَا عَبْدٍ اطَّلَعْتُ عَلَى قَلْبِهِ فَرَأَیتُ الْغَالِبَ عَلَیهِ التَّمَسُّكَ
- اين حديث شريف را در «عَوارف المعارف» سُهرَوردى (ص ٨٤) به اين الفاظ بيان ميکند که: رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمود: خداوند ميفرمايد: إذا کانَ الْغالِبُ عَلَى عَبْدِىَ الْاشْتِغالُ بى جَعَلْتُ هِمَّتَهُ وَ لَذَّتَهُ فى ذِکرى؛ فَإذا جَعَلْتُ هِمَّتَهُ وَ لَذَّتَهُ فى ذِکرى عَشِقَنى وَ عَشِقْتُهُ وَ رَفَعْتُ الْحِجابَ فيما بَيْنى وَ بَيْنَهُ، لا يَسْهو إذا سَها النّاسُ. أُولَئِک کلامُهُمْ کلامُ الْأنْبياءِ، أُولَئِک الابْطالُ حَقّاً، أُولَئِک الَّذينَ إذا أرَدْتُ بِأهْلِ الْأرْضِ عُقوبَةً أوْ عَذابًا ذَکرْتُهُمْ فيها فَصَرَفْتُهُ عَنْهُمْ- انتهى.
- «. عدّة الدّاعى» ص ١٨٤
