Name: کتاب معاد شناسی ج4 - PDF - علامه طهرانی
Availability: InStock
Author: علامه آیتاللَه سید محمدحسین حسینی طهرانی

معاد شناسی ج4

225

فَقَالَ مُوسَى: فَمَنْ فِى سِتْرِكَ یوْمَ لَا سِتْرَ إلَّا سِتْرُكَ؟
فَقَالَ: الَّذِینَ یذْكُرُونَنِى فَأَذْكُرُهُمْ، وَ یتَحَآبُّونَ فِىَّ فَأُحِبُّهُمْ؛ فَأُولَئِكَ الَّذِینَ إذَا أَرَدْتُ أَنْ أُصِیبَ أَهْلَ الْأَرْضِ بِسُوءٍ، ذَكَرْتُهُمْ؛ فَدَفَعْتُ عَنْهُمْ بِهِمْ.¹
«حضرت موسى عرض كرد: در پناه و امان تو كیست، در آن روزى كه پناه و امانى غیر از امان و پناه تو نیست؟
خداوند وحى فرستاد كه: آن كسانى كه مرا یاد مى‌كنند پس من هم آنها را یاد میكنم؛ و براى میل و تقرّب به من با یكدیگر اساس دوستى و محبّت برقرار مى‌كنند، پس من هم به آنها محبّت مى‌ورزم.
ایشان كسانى هستند كه چون من بخواهم مردم روى زمین را به جهت كارهاى ناپسندشان عذاب كنم همین كه آنها را به یاد مى‌آورم از عذاب اینان صرف نظر میكنم».
شرح حالات و مقامات مُخلَصین در احادیث قدسیه‌
و نیز در «عُدّة الدّاعى» از رسول اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم روایت كرده است كه:
قَالَ اللهُ سُبْحَانَهُ: إذَا عَلِمْتُ أَنَّ الْغَالِبَ عَلَى عَبْدِىَ الاشْتِغَالُ بِى نَقَلْتُ شَهْوَتَهُ فِى مَسْأَلَتِى وَ مُنَاجَاتِى؛ فَإذَا كَانَ عَبْدِى كَذَلِكَ فَأَرَادَ أَنْ یسْهُو حُلْتُ بَینَهُ وَ بَینَ أَنْ یسْهُو.
أُولَئِكَ أَوْلِیآئِى حَقّاً؛ أُولَئِكَ الْأَبْطَالُ حَقّاً؛ أُولَئِكَ الَّذِینَ إذَا أَرَدْتُ أَنْ أَهْلِكَ [أَهْلَ‌] الْأرْضِ عُقُوبَةً، زَوَیتُهَا عَنْهُمْ مِنْ أَجْلِ‌
1. «اصول کافى» ج ٢، ص ٤٩٦؛ و نيز اين روايت را در «عدّة الدّاعى» طبع سنگى، ص ١٨٤ آورده است.