معاد شناسی ج4
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد چهارم از این مجموعه پیرامون «حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • علائم پیدایش قیامت • بحثی دربارۀ ماهیت ذوالقرنین • بحثی دربارۀ یأجوج و مأجوج • ولایت مطلقۀ امیرالمؤمنین علیهالسلام برای عامۀ مردم ظهور ندارد • نفخ صور و زنده شدن مردگان • بیان معانی عوالم غیبی از بابِ تشبیه معقول به محسوس است • کیفیت نفخ صور اسرافیل، و مرده و زنده شدن • صیحه برای مردم دنیا، و نفخ صور برای اهل برزخ است • مخلَصین، کسانیاند که در اثر نفخ صور نمیمیرند • بندگان مخلَص خدا، وجه خدا هستند، و حقیقت آنها در ملک و ملکوت سیطره دارد • انبیاء و ائمه متحقّق به اسماءاللَه هستند • کیفیت عبور اولیای خدا از مراحل و عقبات پس از مرگ • دوستیهای غیرخدائی در قیامت تبدیل به دشمنی میشود • معنای وجهالله و وجه موجودات
مرتب سازی:
معاد شناسی ج4
162برداشت و آنها را در كعبه آورد، و بر بام كعبه رها كرد و آن دو سنگ را چنان به هم كوفت كه مانند خاكستر نرم شد، و آن گردها را به باد داد، و هیچ خانهاى در مكّه و در مدینه نماند مگر آنكه در آن از آن گرد و خاكستر داخل شد.
حضرت مجتبى علیه السّلام عرض كرد: اى پدر جان! تعبیر این رؤیا چیست؟
حضرت فرمود: اى نور دیده من! اگر این رؤیا صادق باشد تعبیرش آنست كه لا محاله پدرت كشته خواهد شد، و هیچ خانهاى در مكّه و مدینه نمىماند مگر آنكه از مصیبت شهادت من، در آن غم و اندوهى وارد میشود.1
مكارم اخلاق و معالى درجات أمیر المؤمنین علیه السلام
این مكارم اخلاق و معالى درجات و مقامات روحى أمیرالمؤمنین بوده است كه او را امام بشریت كرده است.
او وصىّ رسول الله است و درباره رسول الله آمده است: وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ.2
چه خوب امام شافعى بنا به نقل «ینابیع المودّة» سروده است:
قیلَ لى قُلْ فى عَلىٍّ مَدَحاً *** ذِکرُهُ یخْمِدُ ناراً مُؤْصَدَهْ (١) قُلْتُ لا اقْدِمُ فى مَدْحِ امْرِىٍ *** ضَلَّ ذُو اللُبِّ إلَى أنْ عَبَدَهْ (٢) وَ النَّبىُّ الْمُصْطَفَى قالَ لَنا *** لَیلَةَ الْمِعْراجِ لَمَّا صَعَّدَهْ (٣) وَضَعَ اللهُ بِظَهْرى یدَهُ *** فَأحَسَّ الْقَلْبُ أنْ قَدْ بَرَّدَهْ (٤) - «بحار الأنوار» طبع کمپانى، ج ٩، ص ٦٧٠
- آيه ٤، از سوره ٦٨: القلم