
معاد شناسی ج4
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد چهارم از این مجموعه پیرامون «حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • علائم پیدایش قیامت • بحثی دربارۀ ماهیت ذوالقرنین • بحثی دربارۀ یأجوج و مأجوج • ولایت مطلقۀ امیرالمؤمنین علیهالسلام برای عامۀ مردم ظهور ندارد • نفخ صور و زنده شدن مردگان • بیان معانی عوالم غیبی از بابِ تشبیه معقول به محسوس است • کیفیت نفخ صور اسرافیل، و مرده و زنده شدن • صیحه برای مردم دنیا، و نفخ صور برای اهل برزخ است • مخلَصین، کسانیاند که در اثر نفخ صور نمیمیرند • بندگان مخلَص خدا، وجه خدا هستند، و حقیقت آنها در ملک و ملکوت سیطره دارد • انبیاء و ائمه متحقّق به اسماءاللَه هستند • کیفیت عبور اولیای خدا از مراحل و عقبات پس از مرگ • دوستیهای غیرخدائی در قیامت تبدیل به دشمنی میشود • معنای وجهالله و وجه موجودات
معاد شناسی ج4
108يُوزَعُونَ* حَتَّى إِذا جاؤُ قالَ أَ كَذَّبْتُمْ بِآياتِي وَ لَمْ تُحِيطُوا بِها عِلْماً أَمَّا ذا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ.1
«و روزى میرسد كه ما از هر امّتى یك گروه و دستهاى را بر مىانگیزانیم از آنهائى كه آیات ما را تكذیب مىكنند، و آنها نگاه داشته میشوند. تا زمانى كه مىآیند خداوند به آنها میفرماید: آیا شما آیات مرا تكذیب نمودید درحالىكه علم و دانش شما به آن آیات نرسیده و احاطه علمى به آنها نداشتید؛ شما با اینها چهكار میكردید؟»
سپس حضرت فرمودند: مراد از آیات الهیه كه تكذیبشان مىكنند أمیر المؤمنین و ائمّه علیهم السّلام هستند.
آن مرد به حضرت صادق علیه السّلام عرض كرد: عامّه چنین مىپندارند كه این راجع به قیامت است و نه رجعت.
حضرت فرمودند: مفاد این آیه این است كه خداوند از هر امّتى، دستهاى را بر مىانگیزاند و بقیه را رها میكند، و البتّه این در رجعت است؛ و امّا درباره قیامت، این آیه وارد است:
وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً.2
«ما تمام افراد مردم را محشور مىنمائیم و از آوردن و برانگیختن یك تن از آنها خوددارى نمىكنیم.»
علىّ بن إبراهیم میگوید: پدرم مرا حدیث كرد از ابن أبى عمیر از
- آيه ٨٣ و ٨٤، از سوره ٢٧: النّمل
- ذيل آيه ٤٧، از سوره ١٨: الکهف
