
معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
معاد شناسی ج3
87و تنها این فرقه واحده از هفتاد و سه فرقه، آنانند كه از آتش و تمام اقسام ضلالتها و شبههها رهائى یافته، و ایشانند كه حقّاً از اهل بهشتند، و آنها هفتاد هزار نفرند كه بدون حساب داخل در بهشت میگردند.
و تمام اقسام هفتاد و دو فرقه دیگر در تحت عنوان واحدى قرار گرفته، و خاصیت مشخّصى دارند كه آنها را با هم مشترك نموده است. و آن جهت اشتراك این است كه آنان متدین به دین غیر حقّ هستند، و دین و آئین شیطان را یارى مىكنند و از إبلیس و پیروان او تلقّى مىنمایند، و آنها دشمنان خدا و دشمنان رسول خدا و دشمنان مؤمنین هستند، و بدون حساب یكسره داخل در جهنّم میشوند.
آنان از خدا و رسول الله بیزارند و شرك به خدا آورده و كفر ورزیدهاند و ناخود آگاه به عبادت غیر خدا درآمده و چنین مىپندارند كه كار خوبى مىكنند.
و در روز قیامت سوگند یاد مىكنند كه: قسم به خدا كه پروردگار ماست، ما در دنیا مشرك نبودهایم؛ و براى خدا قسم میخورند به همان طریقى كه براى شما قسم یاد مىكنند، و چنین گمان مىكنند كه داراى شأن و موقعیتى هستند، آگاه باشید كه آنان از دروغگویانند.1
سُلَیم بن قَیس میگوید؛ در اینجا به حضرت أمیر المؤمنین علیه السّلام گفتند:
- آيه ١٨، از سوره ٥٨: المجادلة: يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللهُ جَمِيعاً فَيَحْلِفُونَ لَهُ کما يَحْلِفُونَ لَکمْ وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ عَلى شَيْءٍ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْکاذِبُونَ.
