
معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
معاد شناسی ج3
86فرقه دیگر اهل آتشند؛ حضرت میفرمایند:
مراد از فرقه ناجیه از میان هفتاد و سه فرقه
امّا فرقه ناجیه راه یافته مؤمنه مُسلِمه توفیق یافته ارشاد كننده همان یك فرقه ایست كه به من گرویده و أوامر مرا گردن نهاده و برابر فرمان من تسلیم شده و از دشمنان من بیزارى جسته، دوست من و مبغض دشمن من گردیده و حقّ مرا و امامت مرا و وجوب طاعت مرا از كتاب خدا و سنّت پیامبرش فهمیده باشد. پس هیچگونه شكّ و تردید در دل او پیدا نشود، چون خدا دل او را به نور معرفت ما و معرفت حقّ ما منوّر فرموده و به فضل خود آن فرقه را معرفت داده و الهام بخشیده، و مقدّرات آن را در دست گرفته تا اینكه داخل در شیعیان ما نموده است، تا به سرحدّى كه قلبش به ولایت ما مطمئن شده و به درجهاى از یقین رسیده كه أبداً مخلوط با شكّ و تردید نباشد؛ یقین به اینكه من و اوصیاى من تا روز قیامت راه یافتگان و راهبران هستیم و آن كسانى هستیم كه خداوند در بسیارى از آیات قرآنش، ما را با خودش و پیامبرش یكجا ذكر فرموده است، و ما را به مقام طهارت و عصمت رسانیده و از گواهان بر خلقش قرار داده و حجّت خود در روى زمین فرموده است، و ما را خزانه دار مقام علم خود و معدن حكمت خود و ترجمان وحى خود قرار داده است، و ما را قرین با قرآن و قرآن را قرین با ما قرار داده، بطوریكه قرآن نمىتواند از ما جدا شود و ما نیز نمىتوانیم از قرآن جدا شویم تا در كنار حوض كوثر بر رسول خدا وارد شویم و خود رسول خدا بر این حقیقت گواهى داده است.
