
معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
معاد شناسی ج3
78مخالف و معاند انبیاء و مرسلین پنداشتهاند و دین حنیف اسلام را دین اعوجاج تلقّى كردهاند؛ و بطورى این تلقینات در ذهن آنان رسوخ نموده است كه ابداً احتمال خلاف آن را نمیدهند تا لا أقلّ در صدد تحقیق برآیند و بالنّتیجه از كاروان اسلام دور افتادهاند، ولى ذاتاً مردم مفسدى نبوده و اگر حقیقت كما هو حقُّه بر آنها القاء میشده است مىپذیرفتهاند.
و یا مثلًا اطفالى از سنّ كودكى در دامان پدر و مادر سُنّى مذهب واقع شده و پیوسته بدانها تلقین خلاف شده است بطوریكه در سویداى دل خود احتمال حقّانیت مذهب تشیع را نمیدهند و آنقدر فكر و عقل و هوش هم ندارند كه در اثر برخورد با عالِم شیعى از او استفاده كنند؛ یا چنان ذهن آنها مشوب شده كه صد در صد آنها را باطل دانسته و احتمال واقعیت در آنها نمیدهند، و در كانون اندیشه و مخزن علوم و تفكّرات ذهنى خود، برگردانندگان مسیر تاریخ اسلام را، برقرار كننده تاریخ حقیقى اسلام پنداشتهاند؛ این افراد نیز اگر عنوان انكار در وجودشان نباشد بطوریكه اگر چهره حقیقى تشیع را به آنها بنمایانند، به مكتب و مذهب تشیع ـ كه مجسّم كننده اسلام راستین است ـ بگروند، آنان نیز مورد عفو و رحمت حضرت أحدیت واقع و از دخول در جهنّم مأمون خواهند بود.
غالب این افراد را مردم عامّى از مردان و زنان و فرزندان تشكیل میدهند، خصوصاً اگر داراى عقل متین و اندیشه استوار نباشند و از گروه مردم ساده لوح و پاك دل قرار گیرند.
