
معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
معاد شناسی ج3
77كه علّت حكم به وجوب پرهیز، همان داشتن مرض مسرى است.
و بنابر این استفاده علّیتِ حكم، میگویند: باید انسان از هر كس كه مرض مسرى دارد بپرهیزد خواه مرد باشد یا زن.
و نتیجه در آیه مورد بحث این میشود كه: بطور كلّى هر مرد و زن و فرزندى كه نتواند براى خود چارهاى برقرار كند، و راه نیابد به راهى كه او را نجات دهد، آنها از مؤاخذه فرشتگان و ورود در جهنّم مصون و امید عفو پروردگار بر آنان خواهد بود، خواه از مستضعفین باشند یا غیر از مستضعفین.
كسانى كه به مناط عفو درباره مستضعفین ملحق به آنانند
و محصَّل مطلب آنكه: گروهى از مردم هم كه مورد ظلم و تعدّى مستكبرین قرار نگیرند و در دار الإسلام بسر برند و عنوان استضعاف بر آنان منطبق نگردد، اگر مردمى باشند از زنان و مردان و فرزندانى كه راهى براى ادراك حقائق و معنویات پیدا نمىكنند و چارهاى براى وصول به احكام الهیه و معارف حقّه نمىیابند، آنان نیز از ورود در جهنّم مصون و مورد عفو الهى واقع خواهند شد.
مثلًا اگر فرض شود اطفالى از سنّ كودكى در دامان پدر و مادر كافر پرورش یابند و دائماً مورد تلقین سوء والدین خود قرار گرفته مطالبى را به عكسِ جهت حقیقت به آنها القاء كنند، مثلًا پیغمبر اسلام را از اوّل بد معرّفى نمایند، و قرآن را كتاب تحریف شده و غیر قابل عمل بدانند، و این كودكان كه خود نیز زبان عربى نمیدانند تا در سنّ رشد مستقلًّا بدان مراجعه كنند، و از وهله نخستین، وجود مسجد در دل آنان حكم بتكده را به خود گرفته، و رسول الله را
