اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

معاد شناسی ج3

0
اعتقادات
جلد ها

کتاب شریف «معاد‌ شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّس‌مآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است

معاد شناسی ج3

44
  • بیت الله الحرام رفته‌اید، و سه بار، تمام مال خود را با فقرا بالمُناصفه تقسیم نمودید حتّى از تقسیم نعل‌هاى خود دریغ ننمودید؟

  •  حضرت فرمود: گریه من براى دو چیز است: یكى براى‌ هَولِ مُطّلَع‌، دهشت و اضطرابى كه در حال تجلّى مقام حضرت احدیت دست میدهد. دوّم براى‌ فراق أحِبّه‌ و دورى محبّان و محبوبان من».

  •  وَ دَخَلَ عَلَیهِ أَخُوهُ الْحُسَینُ عَلَیهِ السَّلَامُ فَقَالَ: كَیفَ تَجِدُ نَفْسَكَ؟ قَالَ: أَنَا فِى ءَاخِرِ یوْمٍ مِنَ الدُّنْیا وَ أَوَّلِ یوْمٍ مِنَ الآخِرَةِ عَلَى كُرْهٍ مِنِّى لِفِرَاقِكَ وَ فِرَاقِ إخْوَتِى. ثُمَّ قَالَ: أَسْتَغْفِرُ اللهَ عَلَى مَحَبَّةٍ مِنِّى لِلِقَآءِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَیهِ وَ ءَالِهِ وَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِی وَ فَاطِمَةَ وَ جَعْفَرٍ وَ حَمْزَةَ. ثُمَّ أَوْصَى إلَیهِ.1

    1. «بحار» ج ١٠، ص ١٣٣، ط- کمپانى، از «عيون المعجزات»: «برادرش امام حسين عليه السّلام بر او وارد شد پس عرضه داشت: خودت را چگونه مى‌يابى؟ امام حسن عليه السّلام فرمود: من در آخرين روز از دنيا و اوّلين روز از آخرت هستم درحالى‌که مفارقت و جدا شدن از تو و برادرانم بر من مکروه است. سپس فرمود: أستغفر الله؛ درحالى‌که دوستدار و علاقمند به ملاقات و ديدار رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم و أمير المؤمنين و فاطمه و جعفر و حمزه هستم.
      سپس آن حضرت به برادر خود وصيّت نمود.»