
معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
معاد شناسی ج3
35دریا را فرا گیرد و موج آب بر روى موج دیگر بریزد، و همین كه دانستند كه كار از كار گذشته و قدرت نامتناهى، این كشتى را در دست غرقاب و در اراده هلاكت در آورده است؛ خدا را از صمیم دل بخوانند كه: اى پروردگار مهربان اگر ما را از این مهلكه نجات دهى، دیگر ما توبه مىكنیم و دست به تعدّى و تجاوز نمیزنیم و با استكبار عمل نمىكنیم و از شكر گزاران خواهیم بود.»
آرى، نفس را باید تربیت كرد به ریاضات شرعیه، تا رام گردد و در صراط مستقیم به نور خدا منوّر شود؛ و گرنه همین كه به اضطرار برسد ایمان مىآورد و اقرار و اعتراف میكند و توبه و ناله و زارى سر میدهد و بنا بر صلاح و رشاد میگذارد، ولى همین كه حال اضطرار به پایان رسید چون فنر بسته و مهار شدهاى كه مهارش باز شود و ضامنش در رَود، با یك جستن بسوى همان حالت عادى و پرش به سمت همان مَلَكات و اخلاق و رفتار، جستن نموده و در عالم ملكات مكتسبه خود قرار میگیرد و دفن میشود؛ آنجا قبر او و مضجع اوست.
فَلَمَّا أَنْجاهُمْ إِذا هُمْ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْيُكُمْ عَلى أَنْفُسِكُمْ مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا ثُمَّ إِلَيْنا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ.1
«و چون ما اقیانوس را آرام نمودیم و طوفان را برداشتیم و موجهاى متراكم آرام شد و آنان را به ساحل امن رسانیدیم، باز آنان
- آيه ٢٣، از سوره ١٠: يونس
